Yüksek farkındalığı olan alçak gönüllü biriydi.
İlk birkaç seanstan sonra yaşadıklarını çözümlemeyi hızla öğrenmişti

Geliş sebebi yalnızlıktı
Aslında yalnızlığının kendisini dinlemesi için bir fırsat olduğunu böyle zamanların kendisi için ne kadar öğretici olduğunu keşfetmiş yalnızlığını sevmeye bile başlamıştı

Ama ihtiyacı olduğunda bile en yakınlarını yanında hissedememek hala canını acıtıyordu. Bu da aslında onun bir robot değil duyguları olan hassas bir insan olduğunu gösteriyordu.

Artık seansları bitirmeyi konuşurken onu hala en çok zorlayan şeyi sordu,

Bu kadar yalnız hissedeceksek etrafımızda bunca insan niye var o zaman?
Bu koskoca dünyada dünyanın en kalabalık şehirlerinden birinde toplu taşımada adım atacak yer yokken birkaç kardeşim yaklaşık bir düzine kuzenim bir dolu arkadaşım varken neden bu yalnızlık, ben neden tepeden tırnağa yapayalnızım?

Onca seanstan sonra bunca yol katetmiş ve bu kadar yüksek bir bilinçli farkındalıkla yalnızlığın acısını yaşamak daha mı ağır ne?

Dünyada bunca yalnız insan varken neden hala bunca insan yalnız?